Συνολικά 32 υποθέσεις παρενοχλητικής κυβερνοπαρακολούθησης (cyberstalking) καταγράφηκαν στην Ελλάδα κατά το εννεάμηνο του τρέχοντος έτους, με τον μέσο όρο να υπερβαίνει τα τρία περιστατικά ανά μήνα. Τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αναδεικνύουν μια ιδιαίτερα ανησυχητική διάσταση του φαινομένου, καθώς μεταξύ των θυμάτων αλλά και των δραστών συγκαταλέγονται ανήλικοι.

Τα στοιχεία για το cyberstalking

Το cyberstalking, το οποίο απέκτησε ειδική ποινική πρόβλεψη στην ελληνική νομοθεσία το 2025, περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως η επίμονη αποστολή ανεπιθύμητων μηνυμάτων, η δημιουργία ψεύτικων προφίλ, η παρακολούθηση των μετακινήσεων και των δραστηριοτήτων, καθώς και απειλές ή παρεμβάσεις στην ιδιωτική ζωή του θύματος. Κατά τη διάρκεια του 2025, είχαν καταγραφεί συνολικά 39 υποθέσεις.

Από τις 25 υποθέσεις που αναλύθηκαν περαιτέρω από τις αστυνομικές διευθύνσεις της χώρας, προκύπτει έντονη διαφοροποίηση βάσει φύλου και ηλικίας. Συγκεκριμένα, τα 22 θύματα ήταν γυναίκες και τα τρία άνδρες, ενώ αντίστοιχα οι δράστες ήταν 22 άνδρες και τρεις γυναίκες. Στην ίδια ομάδα υποθέσεων, δέκα θύματα και δέκα δράστες ήταν ανήλικοι. Επιπλέον 14 υποθέσεις κατά το τρέχον έτος χειρίστηκε η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.

Η μεθοδολογία της παρενόχλησης

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος, για τον προσδιορισμό της παρενόχλησης εξετάζεται η επανάληψη των ενεργειών, η διάρκειά τους, η ένταση και η σύνδεση μεταξύ διαφορετικών περιστατικών. Η ανεπιθύμητη επικοινωνία μέσω μηνυμάτων, τηλεφωνικών κλήσεων και σχολίων συνεχίζεται συχνά ακόμη και μετά την ξεκάθαρη άρνηση του αποδέκτη. Οι δράστες ενδέχεται να χρησιμοποιούν πολλαπλά ή πλαστά προφίλ, να προσεγγίζουν το περιβάλλον του θύματος ή να αξιοποιούν πληροφορίες τοποθεσίας από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποκτήσουν εικόνα της καθημερινότητας του θύματος.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρενόχληση μεταφέρεται από τον ψηφιακό κόσμο στην πραγματική ζωή, με ανεπιθύμητες εμφανίσεις και παρεμβάσεις, δημιουργώντας στο θύμα την αίσθηση της διαρκούς επιτήρησης.

Επιπτώσεις και ψυχολογική διάσταση

Η ψυχολόγος Αννίτα Λουδάρου επισημαίνει ότι τα θύματα συχνά καθυστερούν να αναζητήσουν βοήθεια, καθώς αρχικά η συμπεριφορά μπορεί να εκληφθεί ως εκδήλωση ενδιαφέροντος. Η ντροπή, η ενοχή και η αίσθηση αποτυχίας λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες για την αναζήτηση υποστήριξης. Η παρενόχληση μπορεί να ενταθεί μετά τη λήξη μιας σχέσης, με τον πρώην σύντροφο να χρησιμοποιεί προφάσεις όπως η διευθέτηση εκκρεμοτήτων για αντικείμενα ή κατοικίδια προκειμένου να εισέλθει στην προσωπική ζωή του άλλου.

Οι συνέπειες για το θύμα περιλαμβάνουν αισθήματα φόβου, άγχους, ευερεθιστότητας και αϋπνία, ενώ απαιτείται διαρκής επαγρύπνηση. Η κ. Λουδάρου υπογραμμίζει την ανάγκη έγκαιρης αναγνώρισης των προειδοποιητικών σημαδιών, όπως οι συστηματικές επισκέψεις και ο έλεγχος των κοινωνικών συναναστροφών.

Συστάσεις για τη διαχείριση περιστατικών

Η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος συνιστά στα θύματα τη συστηματική διατήρηση αποδεικτικών στοιχείων, όπως στιγμιότυπα οθόνης, μηνύματα, συνδέσμους προφίλ και καταγραφή των ημερομηνιών των περιστατικών. Η έγκαιρη προσφυγή στις αρμόδιες αρχές θεωρείται καθοριστική για την αντιμετώπιση του φαινομένου.